sto dziewięćdziesiąt jeden

oczy oddałem powiekom
tylko w ten sposób można spojrzeć w twarz Chopinowi
lento

idziemy wszyscy, noga za nogą
aż gryzie ruch ręki jakby w jej miejscu ubyło znów nogi

bracie! dziś jesteśmy jednym, pierzchnę
zwijam i pękam, oddycham cały co ziemia miejsca na krok odstąpi
niech cieszy cię więź żałobników, ziemia przenosi dreszcze

wszędzie jest ślisko i krzyczą sroki
bym podniósł i zabrał to świecidełko

znów nogi