wszech - wyskok

sto dziewięćdziesiąt trzy

horrendum — Sat, 14 Jan 2012 00:35:20 +0000

tysiące opowieści oczekuje czynów
traktowanie ich dłużej jak roztocza może przybrać
postać powszechną
zaciągamy się niedopowiedzeniem odsłaniamy milczeniem otwartość typu B
chętnie przyjmę twoja perspektywę ostudź we mnie te niepodejrzane dzikie zapędy
przekonaj mnie do punktu z którego jest wszędzie blisko
roztocza opanowują dywany przenoszą się pod krzesła staja oko oko z stołem
klęska nadeszła chłód a jednak duchota przyprawia nudę o melancholię
tego rodzaju określenia budzą rezerwy odwagi gdzieniegdzie pojawia się hasło romantyzm . w świetle księżyca odradza się idea związanych z sobą logiczna treścią słów nie można tego nie docenić kiedy mówi się o tym wszędzie
roztocza opuszczają stoły , opuszczają cień krzeseł wracają do macierzy

pozostają dywany

sto dziewięćdziesiąt dwa

horrendum — Tue, 10 Jan 2012 23:06:44 +0000

dzieci mnie zadziwiają swoją energią
żona mnie zadziwia swoja cierpliwością
zdawało mi się że straciłem kciuk
jakże się zdziwiłem gdy się okazało że jest na swoim miejscu

dziwniejemy

sto dziewięćdziesiąt jeden

horrendum — Sun, 08 Jan 2012 00:15:56 +0000

oczy oddałem powiekom
tylko w ten sposób można spojrzeć w twarz Chopinowi
lento

idziemy wszyscy, noga za nogą
aż gryzie ruch ręki jakby w jej miejscu ubyło znów nogi

bracie! dziś jesteśmy jednym, pierzchnę
zwijam i pękam, oddycham cały co ziemia miejsca na krok odstąpi
niech cieszy cię więź żałobników, ziemia przenosi dreszcze

wszędzie jest ślisko i krzyczą sroki
bym podniósł i zabrał to świecidełko

znów nogi

sto dziewięćdziesiąt

horrendum — Tue, 29 Nov 2011 23:36:13 +0000

skraj skutków nie jest wcale wyrwaną dziurą
plamą czarną jeśli jeszcze nie afroamerykańską

załóżmy więc że podchodzimy do szczytu
zadarta w górę głowa ma odchudzić lęk

sto siedemdziesiąt dziewięć

horrendum — Tue, 01 Nov 2011 00:59:47 +0000

krzyż roztacza się nade mną

takim pierwiastkiem okrągłości
poczęto słowo „bliźni”

w nocy czyha krzywda
różnie bywa za granicą gdzie
każdy szeryf przypomina żyda
a reszta ugryzła termin kosmiczni

ludzie giną za świecące buty

a tuż za taką zwykłą górą
też jakby rzeką
nikt nie wierzy nawet w rakiety

nie wiem w co trudniej uwierzyć

sto osiemdziesiąt osiem

horrendum — Mon, 31 Oct 2011 00:14:50 +0000

ostatnio nie brakuje mi słów ale gestów . prostych skrótów między tobą i mną do jeszcze prostszego miejsca i stanu niż tu i teraz niż nie i tak . dzieci cięższe . żona lżejsza . pracy dużo . nie ma powodów do narzekania poza jednym. odczuwam braki w wierze . nie wiedziałem że tak można a jednak . brakuje mi tego co od zawsze było jakoś tak narzucone . zwykły spacer do kościoła stał się narazie niemożliwy . ale i konieczny . wewnętrznie też u mnie słabo . krzyżyk ciałem po ciele to już za mało . czy sięgam do biblii ? należy spytać czemu do niej nie sięgam

sto osiemdziesiąt siedem

horrendum — Fri, 30 Sep 2011 23:57:25 +0000

szczerze państwu polecam www.netkultura.pl

wystarcza jedna wskazówka
gdy ktoś się zbliża
tak kroki brzmią jak zegar

sto osiemdziesiąt sześć

horrendum — Mon, 19 Sep 2011 22:09:59 +0000

jest coś takiego jak przeczucie . jest też coś takiego jak możliwość . ST – O daje możliwość przeczuciu . ten rodzaj sprzężenia nie nazywa się szczęściem talentem czy zdolnością. ci którzy tego potrzebują nie nazywają tego w ogolę . jedynie wyciągają ręce . ci którzy z tego korzystają . nie są nawet świadomi głodu tych którzy mogą o tym tylko pomarzyć . ci którzy z tego korzystają nie muszą szybko biegać by uciec .

niby tajniak . szary samochód . tani zapewne . gdzieś porysowany i ktoś musiał się z tego tłumaczyć . dużo pali i ktoś na pewno sprawdza czy nagle nie zaczął palić więcej . nie wygodny i śmierdzący w wewnątrz i ci trzej mogą to potwierdzić . niby tajniak a blachy ma Małego Biura . możliwość i przeczucie oddają pola głupocie .

sto osiemdziesiąt pięć

horrendum — Mon, 19 Sep 2011 21:47:02 +0000

- nie wiedziałem że pali
- gdybyście czytali wszystkie materiały jakie zawsze wam przygotowuje prawdopodobnie nie czułbyś się teraz zaskoczony . prowdopodobnie bo czasami wydaje mi się że ty Raz nie potrafisz już czytać
- zdziwiłbyś się . potrafię na przykład wyczytać z twojej przykrej mordy że właśnie zatęskniła za dobrym oklepaniem . uwierz bez siniaków na twarzy nie wyglądasz wcale
- odpuście sobie , Dwa jak masz nam coś do powiedzenia to proszę nie traćmy czasu dobrze wiesz że ostatnio nie było czasu nawet się odlać
- cel to człowiek, w jakimś stopniu bogatszy o modyfikację ale tylko te podstawowe i raczej tańszych wersji, nazwisko Tytuł imię Koja jak dotychczas nie notowany w związku z czym bez numeru . jest średniego wzrostu dość szeroki w barkach . znaki szczególne zewnętrzne to blizna przy lewym oku . oko to implant ST – O . standardowy medyczny . Duże Biuro podejrzewa że jest zamieszany w przemyt . nie wiadomo jakiego rodzaju ani na jaką skalę . jego dane znaleziono w skonfiskowanej pamięci jednego z księgowych Zora . Małe Biuro chce byśmy go śledzili .
- zastanawiam się kto wpadł tak idiotyczny pomysł , pamięć księgowego mogła zawierać adresy nawet dostawców pizzy .
- przestał palić
- Duże Biuro . jest jeden mały szczegół który rzuca na niego cień podejrzenia
- Jaki ?
- On nie żyje .
- …
- Jak to nie żyje .
- Zginął w wypadku samochodowym pół roku temu . mamy nawet dowód z monitoringu w dokumentacji mieliście krwawe screeny z tego wypadku . no i nagle się pojawia po dwóch miesiącach . płaci za dwa piwa i dwie paczki papierosów w tamtym sklepie . znika na miesiąc . dziś wraca kupuje już tylko jedną paczkę papierosów . i wynajmuje pokój w tym hotelu z możliwością rezerwacji na następne dni .
- kiedy miałeś czas żeby to wszystko przeczytać .
- mam ostatnio kłopoty ze snem
- może być uzbrojony ?
- tego nie wiemy
- jedno wiemy na pewno kupując jedną paczkę papierosów na pewno nie walczy z nałogiem .
w oknie strefy do palenia na ostatnim piętrze hotelu rozbłysł czerwony punkt,

sto osiemdziesiąt cztery

horrendum — Thu, 15 Sep 2011 12:05:03 +0000

hotel był brudny , ściany pęczniały . ten rodzaj wysypki zawsze jest spowodowany lenistwem . stare warstwy z czasem dobiegają się o swoje wybielające źródło energii. w tym pokoju było to tylko jedno okno . nie wielkie . drewniane . raczej w starym typie ale w tym hotelu nic nie było w typie nowym . może poza obsługą . która wraz z duchem czasu postanowiła nie dbać o wszystko poza pozyskaniem pieniędzy . dwie grube kobiety prawdopodobnie nigdy nie wychodziły zza odrapanej lady w głównym holu . zasiedziałe i znudzone własnym życiem na wet nie plotkowały gdy ubrany w szary płaszcz mężczyzna przekroczył próg hotelu . na początku pomyślał że dostał własnie ten pokój z niechęci hotelowych administratorek . jednak przemierzając hotelowe korytarze w poszukiwaniu miejsca gdzie będzie mógł legalnie zapalić zdał sobie sprawę że dostał pokój najlepszy . ostatnie piętro . jednonoga wysoka popielniczka pamiętająca zapewne czasu świetności „hotelu białego” w latach 40 . i prostokąt z czerwonej taśmy na brudnej wykładzie . tak dziś wyglądało miejsce odosobnienia człowieka palącego . już bez szarego płaszcza . już bez oznak młodości . już bez jednego prawdziwego oka . zastąpionego implantem .